OKUMA KÖŞESİ

Ben mektup yazmayı çok severim. Seviye Merih öğretmeniniz bana, “Öğrencilerimize mektup yazıp, düşünce ve duygularınızı anlatır mısınız? ” deyince heyecanlandım.

Bir yerde okumuştum: Bir gün çocuk Stevenson annesine “Anne, bir insan resmi yaptım, şimdi onun ruhunu yapayım mı?” demiş.

Öykü ve minimalizm bağlamında ilk tartışma, “adlandırma” konusunda yaşanmakta; bu anlayışın örnekleri “mini öykü”, “minimal öykü”, “kısa kısa öykü”, “ani öykü”, “çok kısa öykü”, “mikro kurmaca”, “küçük öykü”, “küçürek öykü”, “en azcı öykü”, “kıpkısa öykü” adlarıyla tanımlanmaya çalışılmaktadır.

Masal mı olsun, öykü mü, hayvanları mı kahraman yapalım, insanları mı? Karagöz mü, Keloğlan mı? Geçmişte mi geçsin, günümüzde mi, gelecekte mi? Perili büyücülü mü olsun, bilgisayarlı uzaylı mı? Din ağırlıklı mı olsun, dünya ağırlıklı mı? Ulusal değerlerden mi söz etsin, evrensel değerlerden mi? Türklerin Anadolu’yu fethetmelerini mi konu alsın, uzayı fethetmelerini mi?

Yazmak, bazen anlaşılması zor bir duygudur. Yazmadan, insanda hep bir şey eksik gibidir. Kağıt-kalemle birlikte sözcükler anlamları derinleştirip yazanın elinden kağıda çok boyutlu bir resim gibi aktarılır.

Edebiyat ile sinemanın ya da roman ile filmin ilişkisi de bu replikte olduğu gibidir; farklı dünyaların temsilcileridirler ve buna rağmen biraraya geldiklerinde de akıbet, sakat doğumdur..

Sayın İnci Aral'ın Adana Edebiyat Festivalindeki konuşmasını içeren ve bize verdiği özel bir yazı. İzinsiz kullanılamaz.

Kadının, Zamanın ve Romanın Ruhu

Sevilay Çelenk
Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi

SABAHATTİN ALİ HİKAYELERİ VE ÇÖZÜMLEMELERİ
Doç.Dr.Bedri AYDOĞAN

Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi
Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü

Türk Şiirinde Gençler
Atilla İLHAN
Elde Var Hüzün
Adam Yay., İst., 1982, s. 106

Zamanımızda çalakalem yazmaktan mütevellit oluk oluk mürekkep sarfiyatına ve dolayısıyla gittikçe yükselen beş para etmez süprüntü kitapların seline karşı edebiyat dergileri bir bent, bir set işlevi görmelidir.

Edebiyat dergilerini koca vücutlara kan pompalayan ana damarlara benzetiyorum. Kalbimizin kasılıp gevşemesindeki süreklilik, yani kan dolaşımı dediğimiz o muhteşem oluşum yerçekimine karşı durmamızı sağlayıp sağlıklı bireyler olarak yaşamamızın önemli nedenlerinden biri oluyor son aşamada.

Dalgalar geleneksel roman türünden oldukça farklı bir kitaptır. Olay örgüsü yoktur. Romana hakim olan dalga imgesi sayesinde Woolf hayat denizini sergiler bu düzyazı şeklinde yazılmış şiirinde. Tüm romanı kaplayan su imgesi sayesinde okur dalgaların ritmik hareketini hisseder. Roman tüm duyulara hitap etmektedir: dalgaları duyabilir, görebilir, hissedebilir, hatta tuzlu suyun kokusunu alabilirsiniz.

Nerelere gitmedim ki yazılarıyla Oktay Akbal’ ın? Kah Unkapanı su kemerlerinde define aradım, kah Vezneciler sinemalarının loş salonlarında nefeslendim. Sonra Kuzey Sokağında aşık oldum, Hiroşima da ağladım. Her yazısını okuduğumda buruk bir tad duyumsadım. Hüznü onun satırlarında hissettim. Sevgiyi de. Umudu da.

Behçet Aysan’ın 1949 yılında Ankara’da başlayan yaşamı 1993 yılında Sivasta, Madımak Otelinde son buldu. Yakılarak öldürülen 37 aydından biriydi.

Ülkemde yazarlar ölü doğum yapan kadınlar gibidirler!.. Çünkü içlerinden geldiğimiz içimizdeki insanları anlamıyoruz. Anlamayarak biz, bize yakın olanları uzak ettik. Anlamak uzakları yakın etmektir oysa.

BİZ KİMİN PALTOSUNDAN ÇIKTIK?
Semih Gümüş
Milliyet Sanat Dergisi

Felsefi Şiir
Yücel Kayıran
Hürriyet Gösteri Dergisi
Aralık 2005

PEYAMİ SAFA’YA GÖRE TÜRK DİLİ
( TÜRKÇENİN SORUNLARI / ÇÖZÜM ÖNERİLERİ)

Arş. Gör. Yusuf AKÇAY
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü

Türkçe ve Türk yazını dersleri nasıl verilmekte, bu derslerde hangi metinler kullanılmaktadır? Ele alınan metinler ise hedef kitle olan değişik yaş gruplarındaki öğrencilere ne kadar uygundur? En önemlisi de bu derslerde amaçlanan davranış biçimi nedir?